ခန္တီရှိသော ကျီးကန်း

ခန္တီရှိသော ကျီးကန်း

ကဿပဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်အခါက ဖြစ်၏။ ဟိမဝန္တာတောကြီး၏ အရှေ့တောင်အရပ်တွင် ကြီးမားလှသော တောအုပ်ကြီးတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုတောအုပ်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကျီးကန်းအုပ်တစ်အုပ် နေထိုင်လေသည်။ ထိုကျီးကန်းအုပ်၏ ခေါင်းဆောင်ကား အလွန်ခန္တီတရားနှင့် ပြည့်စုံပြီး အလွန်အေးချမ်းသူ ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ နာမည်ကား ခန္တီကျီး ဟု ခေါ်လေ.

တစ်နေ့သ၌ ခန္တီကျီးသည် သူ၏ ကျီးကန်းအုပ်နှင့် အတူ အစားအစာကို ရှာဖွေနေခိုက်၊ အဝေးမှ အလွန်ထူးဆန်းသော အသံကြီးကို ကြားရလေသည်။ ထိုအသံကား အချင်းချင်း ရန်ခိုက်မှု၊ အလုအယက် ပြုလုပ်မှု တို့ကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော အသံဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လေသည်။ သူသည် အသံလာရာသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားရာ မြင်တွေ့ရသည်ကား အလွန်ကြေကွဲဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းပင်။

ထိုအရပ်၌ ကျီးကန်းအုပ်တစ်အုပ်နှင့် ခွေးအုပ်တစ်အုပ်တို့ အပြင်းအထန် ရန်ခိုက်နေကြ၏။ ကျီးကန်းတို့ကား သူတို့၏ အတောင်ပံများနှင့် နှုတ်သီးများဖြင့် ရန်ခိုက်နေကြပြီး ခွေးအတို့ကား သူတို့၏ ကိုက်ခတ်မှုများနှင့် ဟောင်သံများဖြင့် ရန်ခိုက်နေကြသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးတွင်လည်း ဒဏ်ရာရရှိသူများ၊ သေဆုံးသူများ ရှိနေကြ၏။ ခန္တီကျီး၏ စိတ်နှလုံး၌ သနားကရုဏာစိတ်များ ထောင်းထောင်းထလာလေ.

“အချင်းတို့၊ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ရန်ခိုက်ကြသနည်း။ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေခြင်းသည် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။” ခန္တီကျီးက သာယာသော အသံဖြင့် မေးလေ.

ကျီးကန်းဘုရင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ “ကျီးကန်းမင်း၊ မင်း နားမလည်ပါဘူး။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ နယ်မြေကို ကျူးကျော်လာတာ။ ငါတို့ အသက်ရှင်ဖို့ အတွက် တိုက်ရမှာပဲ.”

ခွေးဘုရင်ကလည်း မကျေနပ်စွာ ပြောသည်။ “မဟုတ်ပါဘူး ရှင်ဘုရင်။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ အစာခမ်းခြောက်နေတဲ့ နယ်မြေကို လာရှာတာ။ ငါတို့က မပေးနိုင်လို့ သူတို့က အတင်းဝင်လာတာ.”

ခန္တီကျီးသည် နှစ်ဖက်လုံး၏ အကြောင်းပြချက်များကို နားထောင်ပြီးနောက် ဤပြဿနာ၏ အရင်းခံမှာ အရင်းခံသော အရင်းအမြစ်မှ မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လေ. သူသည် သူ၏ ကြီးမားလှသော အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ နှစ်ဖက်စလုံး၏ အလယ်သို့ ပျံသန်းသွားလေ. သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ခန္တီရောင်ခြည်တော်များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွား.

“အချင်းချင်း ရန်ခိုက်နေခြင်းသည် မည်သည့်အကျိုးမှ မပေးနိုင်. အချင်းချင်း သနားကြင်နာခြင်း၊ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကူညီခြင်းသည်သာ ကောင်းမြတ်သော အကျိုးကို ပေးမည်.” ခန္တီကျီးက သူ၏ ဉာဏ်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံသော စကားများကို ပြောလေ.

“အို ကျီးကန်းမင်း၊ မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ငါတို့က အတ္တကို ရှေ့တန်းတင်ပြီး အချင်းချင်း ဒုက္ခပေးနေမိပါလား.” ကျီးကန်းဘုရင်က ပြော.

“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီလိုပဲ ငါတို့ ခွေးတွေလည်း အချင်းချင်း မေတ္တာထားသင့်ပါတယ်။” ခွေးဘုရင်ကလည်း ထောက်ခံ.

ခန္တီကျီး၏ ခန္တီရောင်ခြည်တော်နှင့် ပြည့်စုံသော စကားများကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံး၏ ရန်ငြိုးအတ္တများ လျော့ပါးသွားလေ. ကျီးကန်းဘုရင်နှင့် ခွေးဘုရင်တို့သည် ခန္တီကျီး၏ ရှေ့မှောက်၌ ဦးညွှတ်ကြလေ.

“ကျီးကန်းမင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီး၏ ခန္တီတရားကြောင့် ငါတို့ အချင်းချင်း နားလည်မှု ရရှိခဲ့ပါပြီ. ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ရှင်.” ကျီးကန်းဘုရင်က ပြော.

“ဟုတ်ပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး၏ တရားစကားကြောင့် ငါတို့၏ အမုန်းတရားများ ကင်းစင်သွားပါပြီ.” ခွေးဘုရင်ကလည်း ထောက်ခံ.

ထိုနေ့မှစ၍ ခန္တီကျီး၏ ခန္တီတရားကြောင့် ကျီးကန်းနှင့် ခွေးအုပ်တို့သည် အေးချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်ကြလေတော့. သူတို့သည် အချင်းချင်း ကူညီဖေးမကြပြီး ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ကြလေ. ခန္တီကျီးသည် သူ၏ ခန္တီတရားဖြင့် သူ၏ ကျီးကန်းအုပ်ကို အေးချမ်းစွာ အုပ်ချုပ်ခဲ့လေ.

တစ်နေ့သ၌ ခန္တီကျီးသည် သူ၏ ကျီးကန်းအုပ်နှင့် အတူ အစားအစာကို ရှာဖွေနေခိုက်၊ အလွန်ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော မြေခွေးတစ်ကောင်ကို တွေ့ရလေ. ထိုမြေခွေးကား အလွန်အစားအစာ ရှာမရသဖြင့် အလွန်စိတ်ဓာတ်ကျနေ၏. ခန္တီကျီးသည် ထိုမြေခွေးကို မြင်သောအခါ သူ၏ ခန္တီတရားကြောင့် အလွန်သနားကရုဏာစိတ် ဖြစ်ပေါ်လေ.

“အို မြေခွေးမင်း၊ မင်း အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသနည်း.” ခန္တီကျီးက မေးလေ.

မြေခွေးက ငိုရှိုက်လျက် ပြန်ဖြေသည်။ “အို ကျီးကန်းမင်း၊ ကျွန်တော်မျိုး အလွန် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး အစားအစာ ရှာမရလို့ပါ။”

ခန္တီကျီးသည် သူ၏ ခန္တီတရားကြောင့် မြေခွေးကို ကူညီပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ. သူသည် သူ၏ အစာကို မြေခွေးအား ပေးလိုက်လေ.

“အို မြေခွေးမင်း၊ မင်း အစားအစာကို စားသောက်ပါ။ ငါ မင်းကို ကူညီပေးနိုင်တာ ဒီလောက်ပဲ ရှိ.”

မြေခွေးသည် ခန္တီကျီး၏ အစာကို စားသောက်ပြီးနောက် အလွန် ဝမ်းသာသွားလေ.

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျီးကန်းမင်း။ မင်းရဲ့ ခန္တီတရားကြောင့် ကျွန်တော်မျိုး အသက်ရှင်ခွင့် ရပါပြီ.”

ထိုနေ့မှစ၍ ခန္တီကျီးသည် သူ၏ ခန္တီတရားဖြင့် အလွန် သနားစရာ ကောင်းသော သတ္တဝါများအား ကူညီဖေးမပေးခဲ့လေ. သူသည် သူ၏ ခန္တီတရားကို ဘယ်တော့မှ မစွန့်လွှတ်ဘဲ အေးချမ်းစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့လေ.